Preskoči na glavni sadržaj

Postovi

Prikazuju se postovi od travanj, 2013

Hronična insuficijencija bubrega

Osnovni elementi dijagnoze - Malaksalost i lako zamaranje, glavobolja, nauzea i povraćanje, pruritus i poliurija. - Hipertenzija sa sekundarnom encefalopatijom, oštećenjem retine, srčanom insuficijen čijom. - Anemija, azotemija i acidoza, sa povišenjem kalijuma, fosfata i sulfata i smanjenjem kalcijuma i proteina u serumu. - Specifična težina urina je niska i fiksirana. Blaga do umerena proteinurija, u urinu nekoliko eritrocita, leukocita i široki cilindri renalne insuficijencije. Opšta razmatranja Patoanatomska slika zavisi od uzročnika bubrežnog oštećenja. Prostrani ožiljci sa sman j enj em veličine bubrega, hij alinizacij o rn glomerula i obliteracijom pojedinih tubula i dilatacijom i hipertrofijom drugih, izazivaju veliku poremećenost renalne arhitekture. Usled dejstva ožiljnog tkiva i prolongirane hipertenzije nastaju vaskularne promene. Javlja se zadebljanje medije, fragmentacija elastičnih vlakana, zadebljanje intime i obliteracija lumena u pojedinim područjima. U

Nefrotski sindrom

Osnovni elementi dijagnoze - Generalizovani edem. - Proteinurija veća od 3,5 gm dnevno. - Hipoalbuminemija manja od 3 gm/100 ml. - Hiperlipidemija:  Holesterol veći od 300 mg/100 ml. - Lipidurija: slobodna mast, ovalna masna tela, masni cilindri. Opšta razmatranja Bubrežno tkivo, dobijeno biopsijom ili nekropsijom, pokazuje promene koje su karakteristične za osnovnu bolest, npr. za diseminovani lupus eritematozus, amiloidozu, dijabetičnu nefropatiju. Međutim, u mnogim slučajevima, nastanak nefrotskog sindroma, ne može se pripisati određenom oboljenju. Ove idiopatske nefroze se klasifikuju prema prirodi glomerularnih lezija. 1. Minimalne glomerularne lezije: (oko 20% slučajeva idiopatske nefroze). Običnim mikroskopom ne vide se patološki poremećaji. Elektronskim mikroskopom, moigu se videtd promene bazalne membrane glomerula. One se  karakteri šu  bubrenjem,  vakuolizacijom i gubitkom organizacije prstastih nastavaka epitclnih ćelija takozvana  lipoidna ili čista nefro

Akutna bubrežna insuficijencija

Osnovni elementi dijagnoze - Iznenadni nastanak oligurije. Količina mokraće 20—200 ml/dan. - Proteinurija i hematurija. Izostenurija sa specifičnom težinom mokraće od 1010—1016. - Anorekcija, nauzea i povraćanje, letargija, povišenje krvnog pritiska. Znaci uremije. - Progresivno povišenje uree u serumu, kreatinina, kalijuma, fosfata, sulfata. Sniženje natrijuma, kalcijuma i CO3 u serumu. - Spontani oporavak za nekoliko dana. Opšta razmatranja Pod akutnom renalnom insuficijencijom podrazumcvamo iznenadni prestanak renalne funkcije, koji se javlja posle različitih insulta na inače zdrave bubrege. Sledeći uzroci mogu dovesti do akutne bubrežne insuficijencije: (1) toksični agensi npr. carbon tetrachlorid, mercurv bichlorid, arsenic, diethylen glycol, sulfonamidi i trovanja gljivama; (2) traumatski šok posle teških povreda, hirurški šok, infarkt miokarda, ishemija bubrega, koja nastaje kod hirurških intervencija na abdominalnoj aorti; (3) destrukcija tkiva usled kras povred

Urođene bolesti bubrega

Važnost nasledstva i familijarna učestalost, opravdavaju klasifikaciju urođenih bolesti bubrega predloženu od Perkoffa (vidi sledeće prikaze). Mada relativno retke u širokoj populaciji, urođene bolesti bubrega moraju se poznavati, jer to omogućuje ranu dijagnozu i lečenje drugih članova familije i omogućuje genetsko savetovanje. Mnoge bubrežne bolesti, koje se mogu pojaviti kao nasledne navedene su u 30tom poglavlju. (Neke bolesti sa poznatim načinom nasleđivanja.) Izabrane bolesti biće ukratko iznesene. 1. Urođeni hronični nefritis Simptomi bolesti se obično pojavljuju u detinjstvu, sa epizodama hematurije, obično posle infekcije gornjih respiratornih puteva. Renalna insuficijencija se često razvija kod muškaraca, ali samo retko kod žena. Preživljavanje duže od 40 godina je retko. U mnogim familijama, zajedno sa oboljenjem bubrega javljaju se gluvoća i abnormalnosti očiju, česte komplikacije su infekcije urinarnog trakta. Patohistološka slika podseća na glomerulonefri

Problemi s mokrenjem

Promjene u mokraći, kao što su boja, miris i konzistencija, mogu biti pokazatelji stanja vašeg organizma.  Mokraća može otkriti što ste jeli, koliko tekućine ste unijeli u organizam,  ali i koje bolesti bi mogli imati. Već desetinama godina analiza urina jedan je od načina koje liječnici koriste kod dijagnosticiranja bolesti. S povijesnog gledišta, urin je bio jedan od glavnih pokazatelja onoga što se događa u tijelu, i to iz razloga što mnoge tvari koje cirkuliraju organizmom, uključujući bakterije, kvasce (jednostanične gljivice koje pripadaju grupi mikroorganizama), višak proteina i šećera, naposljetku završavaju u mokraći. Zadatak urina prvenstveno je eliminacija toksina i ostalih štetnih tvari, uklanjanje viška vode i otpada koji filtriraju bubrezi. Ako je urin promijenio boju ili miris, razlog tome može biti bezazlen, primjerice večera koja je uključivala repu, šparoge ili slično, no to također može biti i znak ozbiljnijih stanja, kao što su infekcije ili tumor. Prom

Dijagnoza bolesti bubrega

Bubrezi su organi čije su osnovne zadaće pročišćavanje krvi od štetnih produkata metabolizma, te regulacija količine vode u organizmu. To ujedno znači da se radi o izrazito prokrvljenim organima kroz koje svake minute prođe petina ukupne količine krvi. Na presjeku bubrega možemo razlikovati dva anatomska područja: kora i srž. Koru bubrega uglavnom čine glomeruli, koji predstavljaju velik broj sitnih filtera kroz koje se pročišćava krv. Kronični glomerulonefritis karakteriziran je difuznim ožiljnim promjenama na glomerulima, čija je stijenka zadebljana i vezivno promijenjena. Pojednostavljeno, može se reći da dolazi do pukotina na mrežici glomerula, radi čega u urin dolaze i one tvari koje su organizmu korisne (proteini) i koje se inače ne filtriraju. Dakle u laboratorijskoj analizi sediment urina nađu se proteini, cilindri i krv. Bolest dovodi do postepenog gubitka bubrežne funkcije kroz duži vremenski period, pa može proći više mjeseci i godina prije nego ona postane simptomat

Ciste bubrega

Ciste bubrega često se dijagnosticiraju posljednjih nekoliko desetaka godina, otkad je ultrazvuk ušao u široku primjenu. To ujedno znači da one najčešće ne izazivaju nikakve tegobe, nego predstavljaju slučajan nalaz pri ultrazvučnom pregledu trbušnih organa. Radi se o "mjehurićima" različite veličine i broja, koji su ispunjeni bistrom tekućinom. Mogu se naći samo u jednom ili u oba bubrega, a po poziciji mogu biti smještene na periferiji bubrega (kortikalne) ili centralno (peripijeličke ciste). Potonje svojim rastom znaju pritiskati krvne žile i živce bubrega, što obično rezultira tupim bolovima. Rijetko su opisani tumori unutar stijenke ciste. Uzrok pojavi cista nije sasvim poznat, ali se smatra da se radi o grešci u spajanju tubula, tj. kanalića koji prožimaju bubreg. Postepen rast i odsustvo bilo kakvih tegoba nalaže najčešće samo periodičko praćenje ultrazvukom. Ako su ciste jako velike (7-10 cm i više) i izazivaju tupu bol, moguće je pokušati relativno jednostavn

Krv u mokraći

Krv u mokraći nerijetko dovodi bolesnike na liječnički pregled. Pacijenti je obično povezuju s tumorskim procesima, što na sreću ne mora biti slučaj. Pri ocjeni uzroka krvarenja vrlo je važno utvrditi prateće simptome. Nagla pojava krvi u mokraći praćena pečenjem i učestalim mokrenjem, viđa se kod jačih upala mjehura ili prostate kod muškaraca. Nakon provedene ciljane antibiotske terapije tegobe, a tako i krvarenje prestaju i daljnje pretrage uglavnom nisu potrebne. Ponekad se u mjehuru oboljelog može naći kamenac koji tada zahtjeva odstranjenje. Krv na početku mlaza upućuje na patološki proces u mokraćnoj cijevi, a na kraju mokrenja na proces u tzv. vratu mokraćnog mjehura. Ako je cijeli mlaz krvav, tada uzrok obično leži u stijenci mjehura ili se radi o krvarenju iz bubrega. Ukoliko krvarenje nije praćeno nikakvim drugim simptomima postoji velika vjerojatnost da je uzrok tumorski proces mokraćnog mjehura. U tim slučajevima potrebna je daljnja urološka obrada. Krv u mokraći uvi

Analiza urina

Patološki nalaz urina je više od 10 leukocita u 1 ml mokraće i više od 10 na šestu leukocita u 12-satnoj mokraći. Uzorak urina za analizu uzima se nakon što bolesnik barem tri sata nije mokrio, najčešće metodom čistoga srednjeg mlaza, znatno rjeđe urinarnim kateterom ili suprapubičnom punkcijom. Na UTI upućuju leukociturija, cilindriurija i bakteriurija. Povremeno se susreću hematurija, češće terminalna kao znak hemoragičnog cistitisa i proteinurija do najviše 2g u 24-satnoj mokraći. Patološkim nalazom smatra se više od pet leukocita u svakom vidnom polju sedimenta urina dobivenog centrifugiranjem na 2000 okretaja tijekom pet minuta i gledanjem pod velikim povećanjem. Kako ta vrijednost ovisi i o količini centrifugiranog urina i količini supernatanta, točnijom metodom određivanja leukociturije smatra se brojenje leukocita u Fuchs-Rosenthalovoj komorici, a patološki nalaz je više od 10 leukocita u 1 ml mokraće i više od 1 na šestu leukocita u 12-satnoj mokraći (Addisov broj

Urinarne infekcije kod odraslih

Infekcije mokraćnog sustava se nalaze u skupini najčešćih infektivnih bolesti. Mokraćne infekcije su raznorodna grupa bolesti koje se prezentiraju kliničkim znacima upale mokraćnog mjehura, bubrega, prostate, mokraćne cijevi te epididimisa i testisa. One se međusobno razlikuju etiologijom, epidemiologijom, lokalizacijom, simptomima i načinu liječenja te mogućnosti komplikacija i prognozom. Radi se o vrlo čestim kliničkim stanjima u praksi liječnika obiteljske medicine, infektologa, interniste i urologa. Iako mokraćni sustav može biti zahvaćen širenjem mikroorganizama krvlju (hematogeno) ili limfom, najčešći način kolonizacije mokraćnog sustava je retrogradno širenje infekcije mokraćnom cijevi u gornje dijelove urinarnog trakta što se osobito odnosi na crijevne bakterije (E. coli i druge enterobakterije). Osim gore navedenih bolesti, koje imaju svoje specifične kliničke slike, može postojati i prisustvo bakterija u mokraći koje ne dovodi do pojave simptoma, a takvo stanje se n

Infekcija mokraćnog sistema u dječijoj dobi

Pojam infekcije mokraćnog sistema označava invaziju mikroorganizama u tkiva mokraćnog sistema. Uzročnici urinoinfekcije su prvenstveno crijevne bakterije. Escherichia coli uzrokuje od 60-90% nekompliciranih infekcija mokraćnog sistema. Izvor uzročnika je vlastita crijevna flora. Urinarne infekcije najčešće su uzrokovane tzv. „uropatogenim“ serogrupama Escherichia coli (UPEC), određenih virulentnih svojstava. Pojam infekcije mokraćnog sistema označava invaziju mikroorganizama u tkiva mokraćnog sistema. U velikoj većini to su bakterijske infekcije tako da se pojam uroinfekcije u praksi odnosi na sva ona stanja kod kojih se nađe značajan broj bakterija u mokraći. Urinarne infekcije javljaju se u oba spola u svim dobnim skupinama. U dječijoj dobi nalaze se po učestalosti odmah nakon upala dišnih puteva. Učestalost ovisi o dobi i spolu djeteta. U novorođenačkoj dobi često su udružene s nekom od anomalija mokraćnog sistema. Učestalost infekcija u prva tri mjeseca je mnogo češća u dje

Uredan nalaz mokraće

Normalan nalaz urina / mokraće: Izgled Mokraća u zdravih ljudi je bistra tekućina koja se stajanjem može zamutiti zgog izlučivanja flokula ili zbog prisutnosti različitih soli, dok u raznim bolesnim stanjima može izazvati prisutnost mikroorganizama, leukocita, eritrocita ili kristala raznih lijekova. Boja Svjetlo žuta – svjetle slame i potiče od mokraćnih pigmenata kao što su urohrom (iz hemoglobina), uroetrin (iz melanina), urorosein (iz indoloctne kiseline), urobilin (iz urobilinogena), a stajanjem na zraku tamni zbog oksidacije bezbojnih hromogena u obojene produkte. Miris Aromatičan. Na miris utječe prehrana, ali i neki lijekovi. Stajanjem se ureja iz mokraće razgrađuje u amonijak, što rezultira mirisom na amonijak. Neugodan miris se ima pri infekciji urotrakta zbog prisutne bakteriurije i leukociturije (gnoj). U stanjima koja rezultiraju ketonurijom (šećerna bolest – diabetes mellitus, gladovanje, malapsorpcija) mokraća može imati miris na voće. Osmolalnost Osmolaln

Normalan nalaz urina

Analiza urina je jedna od korisnijih screening metoda čiji rezultati mogu dati osnovne informacije o stanju metabolizma i o stanju genitalno-urinarnog sistema. Rutinski pregled mokraće je jedna od osnovnih laboratorijskih analiza. Svaki takav pregled sastoji se od tri dela: 1. Opis fizičkih i fizičko-hemijskih karakteristika mokraće: izgled, boja, miris, reakcija i specifična težina. 2. Hemijska analiza. Najčešće hemijske analize su analize na proteine, šećer, ketonska tela, urobilinogen, bilirubin i nitrite. 3. Pregled mokraćnog sedimenta tj. mikroskopski pregled taloga koji se dobije nakon što se mokraća centrifugira. Prvi jutarnji urin se uzima u sterilnu posudu pri čemu je neophodna odgovarojuća higijena pacijenta i uzima se ne prvi, već drugi mlaz prve jutarnje mokraće. Mokraću treba sakupiti u odgovarajuću bočicu, koja može da se kupi u svakoj apoteci, pa treba izbegavati drugu vrstu ambalaže zbog moguće kontaminacije. Izgled urina  - normalno: bistar izgled  -Za