Preskoči na glavni sadržaj

Postovi

Prikazuju se postovi od listopad, 2012

Upala mokraćnog mjehura

Uvod Infekcije mokraćnog mjehura su česte u žena, osobito tokom reproduktivnih godina. Neke žene opetovano razvijaju upale mokraćnog mjehura. Bakterije iz vagine mogu putevati u uretru (mokraćnu cijev) i u mjehur. Žene često dobivaju upalu mjehura nakon spolnih odnosa, vjerojatno stoga, što je tokom odnosa ozlijeđena mokraćna cijev. Ponavljane infekcije mjehura u žena rijetko su uzrokovane abnormalnom povezanošću između mjehura i vagine (vezikovaginalnom fistulom) koja može uzrokovati samo te simptome, bez ikojih drugih. Infekcije mokraćnog mjehura u muškaraca su rjeđe i obično započinju sa infekcijom uretre (mokraćne cijevi) koja se širi u prostatu a zatim u mjehur. S druge strane, infekciju mokraćnog mjehura može izazvati i uvođenje katetera ili drugog instrumenta tokom hirurškog zahvata. Najčešći uzrok ponavljanih infekcija mokraćnog mjehura u muškaraca je trajna bakterijska infekcija prostate. Premda antibiotici brzo uništavaju bakterije u mokraći koja se nalazi u mj

Benigna hiperplazija prostate

Uvod BHP je nekancerogeni (benigni) rast prostate. BHP je češća u muškaraca iznad 50-te godine života. Uzrok nije poznat, ali može uključiti promjene u razini hormona do kojih dolazi starenjem. Prostata okružuje uretru (mokraćnu cijev) pa je rast prostate postepeno sužuje. Vremenom se može tok mokraće zapriječiti. Uslijed toga se povećaju i ojačaju mišići mokraćnog mjehura da istisnu mokraću. Međutim, kada muškarac sa BHP (benignom hipertrofijom prostate) mokri, mokraćni mjehur može ostati neispražnjen. Posljedica je da urin zastaje u mokraćnom mjehuru pa je muškarac skloniji infekciji i stvaranju kamenaca. Ako zapreka traje dulje vrijeme može doći do oštećenja bubrega. U čovjeka sa BHP-om do suženja (opstrukcije) mogu dovesti lijekovi koji oštećuju tok urina, kao što su antihistaminici u slobodnoj prodaji (bez recepta). Simptomi BHP najprije uzrokuje simptome kada povećana prostata počne sprječavati protok mokraće. U početku muškarac može imati poteškoća na početku mo

Bartterov sindrom

Uvod Bartterov sindrom je poremećaj pri kojemu bubrezi izlučuju pretjeranu količinu elektrolita (kalija, natrija i hlorida), što dovodi do niskog nivoa kalija u krvi (hipokalijemija), a visokog nivoa hormona aldosterona i renina. Bartterov sindrom je obično nasljedan i uzrokuje ga recesivan gen, pa osoba sa tim poremećajem mora naslijediti dva recesivna gena da bi se sindrom iskazao, po jedan od svakog roditelja. Simptomi Djeca sa Bartterovim sindromom rastu sporo i djeluju pothranjeno. Mogu imati mišićnu slabost i pretjerano žedniti, mogu stvarati velike količine urina te razviti duševnu zaostalost. Nivo natrijeva hlorida i vode u krvi se smanjuje. Tijelo to pokušava nadoknaditi stvarajući više aldosterona i renina (ti hormoni smanjuju nivo kalija u krvi). Dijagnoza i liječenje Doktor treba da posumnja na Bartterov sindrom na osnovu simptoma. Laboratorijske pretrage koje pokazuju nenormalan nivo kalija i hormona u krvi potvrđuju dijagnozu. Mnoge posljedice Bartter

Simptomi bolesti bubrega i analiza urina

Simptomi uzrokovani bolestima bubrega i mokraćnih putova razlikuju se prema određenoj bolesti i dijelu sistema koji je zahvaćen. •           Groznica i opće loše osjećanje (slabost) su uobičajeni simptomi, premda mokraćna infekcija (cistitis) općenito ne uzrokuje vrućicu. Bakterijska infekcija bubrega (pijelonefritis) obično uzrokuje visoku temperaturu. Rak bubrega često uzrokuje vrućicu. •           Većina ljudi mokri 4-6 puta dnevno, uglavnom danju. Često mokrenje bez porasta dnevne količine urina je simptom infekcije mjehura ili nadražaja mjehura stranim tijelom, kamencem ili tumorom. Tumor ili druga tvorba koja pritišće mjehur također mogu uzrokovati učestalo mokrenje. Nadražaj mjehura može izazvati bol tokom mokrenja (dizurija) i prisilnu potrebu za mokrenjem (hitnost) koja se može osjećati kao bolno naprezanje (tenezam). Količina urina je obično mala, ali se može izgubiti kontrola mjehura ako se osoba smjesta ne pomokri. •           Često mokrenje tokom noći (niktu

Nefrotski sindrom

Uvod Bubrežno obolenje sa pojavom edema, obilne proteinurije, hipoproteinemije i  hiperlipidemije. Biološke  odlike su slijedeće: •             Proteinurija - 1 g/24h (0,7 mg% /min) •             Totalni proteini plazme - manje od 6 mg%. •             Albumini plazme - manje od 3 g%, a alfa dva globulini 12%. Nema specifičnog anatomskog substrata, ali osnovne lezije zahvataju glomerularni aparat. Vrste obolenja: U kliničkom (etiopatogenetskom) pogledu razlikujemo slijedeća obolenja: •           Primarni nefrotski sindrom Uzrok nepoznat. •           Sekundarni nefrotski sindrom a)         U toku neke opšte bolesti: Amiloidoza (primarna ili sekundarna). Periodična bolest (uvijek postoji i amiloidoza), Mediteranska familijarna groznica. Limfogranulomatoza (često je i amiloidoza) i maligne retikuloze. Multipli mijelom. Esencijelna  makroglobulinemija. Šećerna bolest (Dijabetična glomeruloskleroza).   Diseminisani Eritematozni Lupus. Reumat

Morbus Hartnaup

Uvod Hartnupova bolest je rijedak nasljedni poremećaj koji dovodi do osipa kože i nenormalnosti mozga zbog toga što se triptofan i druge amino-kiseline ne apsorbiraju dobro iz crijeva, a prevelike količine tih tvari se izlučuju u mokraći. Hartnupova bolest se javlja kad osoba naslijedi dva recesivna gena za poremećaj, jedan od svakog roditelja. Poremećaj utječe na način na koji tijelo obrađuje aminokiseline, koje stvaraju nakupine bjelančevina. Ljudi sa ovim poremećajem ne mogu pretvoriti aminokiselinu triptofan u B vitamin niacinamid. Uslijed toga ne mogu apsorbovati na odgovarajući način aminokiseline iz crijeva, pa izlučuju prevelike količine aminokiselina urinom. Na taj način tijelo ostaje sa neodgovarajućom količinom aminokiselina. Simptomi Simptome može izazvati sunčano svjetlo, groznica, lijekovi ili emocionalni ili tjelesni stres. Razdoblje loše prehrane skoro uvijek prethodi napadu. Tokom vremena napadi obično postaju sve manje učestali. Većina simptoma razv

Maligna nefroskleroza

Uvod Maligna nefroskleroza je stanje povezano sa jako visokim krvnim pritisakom (malignom hipertenzijom) kod kojeg su oštećene najmanje arterije u bubrezima pa zatajenje bubrega naglo napreduje. Nefroskleroza sa malignom hipertenzijom najčešća je u muškaraca 40-tih i 50-tih godina, te u žena 30-tih godina života. Arterioskleroza u arterijama bubrega (dobroćudna, benigna nefroskleroza) obično prati starenje i povezana je sa povišenim krvnim pritisakom. Maligna nefroskleroza je puno teža bolest, koja se pojavljuje uz malignu (zloćudnu) hipertenziju. Maligna hipertenzija najčešće nastaje radi loše kontroliranog krvnog pritisaka, ali može nastati i iz drugih razloga poput glomerulonefritisa, hroničnog zatajenja bubrega, suženja bubrežne arterije (renalna vaskularna hipertenzija), upale bubrežnih krvnih žila (renalnog vaskulitisa) ili, rijetko, hormonskih poremećaja poput feokromocitoma, Connova sindroma ili Cushingova sindroma. Simptomi i dijagnoza Simptomi su posljedica o

Kortikalna nekroza bubrega

Uvod Kortikalna nekroza je rijedak oblik smrti čitavog, ili dijela tkiva bubrega koje sačinjava njegov vanjski sloj (koru, ali ne zahvaća unutarnji dio bubrega - srž). Kortikalna nekroza može se razviti u svakoj životnoj dobi. Oko 10% slučajeva zbiva su u dojenačkoj dobi i djetinjstvu. Više od polovice novorođenčadi sa ovom bolešću rođeno je porodom koji je bio kompliciran prijevremenim odvajanjem posteljice (abrupcijom posteljice). Slijedeći najčešći uzrok je bakterijska infekcija u krvi (bakterijska sepsa). U djece kortikalna nekroza može nastati nakon infekcije, dehidracije, šoka ili hemolitično-uremičnog sindroma. U odraslih, bakterijska sepsa uzrokuje trećinu slučajeva kortikalne nekroze. Oko 50% opisanih slučajeva zbiva se u žena koje imaju komplikacije u trudnoći, poput prijevremenog odljuštenja (abrupcije) posteljice, nenormalnog smještaja posteljice (placenta previja, predležeća posteljica), krvarenja iz maternice, infekcije neposredno po porodu (babinja groznic

Tumor prostate i rak prostate

Uvod Rak prostate je česta pojava, premda njegov pravi uzrok nije poznat. Kada se tkivo prostate uzeto prilikom hirurškog zahvata na prostati ili pri obdukciji (autopsiji) ispituje pod mikroskopom, otkriju se stanice raka u 50% muškaraca starijih od 70 godina a u praktički svih ljudi starijih od 90 godina. Većina tih rakova nikada ne uzrokuje simptome, jer se vrlo polako šire. Međutim, u nekim slučajevima rak prostate raste prodornije i širi se po cijelom tijelu. Premda manje od 3% muškaraca sa tom bolešću od nje umre, rak prostate je još uvijek drugi najčešći uzrok smrti od raka među američkim muškarcima. Simptomi Općenito rak prostate napreduje polako i ne uzrokuje simptome sve dok ne dođe u uznapredovali stadij. Katkada se pojave simptomi slični onima BHP (benigne hiperplazije prostate), uključujući poteškoću pri mokrenju i potrebu čestog mokrenja. Ti simptomi nastaju zbog toga što stanice raka djelomično zatvore protok mokraće kroz uretru (mokraćnu cijev). Kasnije ra

Hidronefroza

Uvod Proširenje bubrežne karlice i čašica, sa zastojem mokraće, bez infekcije, sa poslijedičnom atrofijom bubrežnog parenhima. Vrste obolenja Etiološki aspekt A.  Primarne (urođene) hidronefroze: 1. Bez opstruktivnih lezija uretera (motorna insuficijencija lezija nerava, urođena avaskularnost, primarno urođeno povećanje karlice). 2. Sa opstruktivnim lezijama uretera (stenoze i strikture anomalija sudova, savijanje uretera, ektopija, udvajanje, nepravilna insercija, divertikulum). B. Sekundarne (stečene) hidronefroze: 1. Opstrukcije sa sjedištem u ureteru (kamen, neoplazme, strikture, ciste). 2. Opstrukcije uretera spolja (tumori, rak materice, hirurške ozljede pri operacijama, savijanje uretera zbog ptoze ili adhezija, trudnoća, lezije i bolesti kičme). 3. Opstrukcije zbog lezija bešike (tumori na meatusu, divertikuli bešike, kamenje bešike, urođene anomalije, kontraktura vrata bešike, hipertrofija vrata bešike). 4.  Opstrukcije na uretri (diverti

Bolesti bubrega

Najčešće bolesti bubrega imaju osobinu koja ih čini jako opasnim, dolaze nenajavljeno. Dok početak nekih drugih bolesti prepoznajemo po simptomima, kod bubrežnih oboljenja se simptomi pojavljuju (najčešće kao bol) tek kada je bolest u poodmaklom stadijumu. Bubrezi su parni organi i ukoliko jedan otkaže ili nedovoljno vrši svoju funkciju, drugi bubreg će pojačanom funkcijom nadoknaditi ove nedostatke. Problem nastaje kada oba bubrega izgube funkciju što je najteži oblik poremećaja. Iz ovoga može lako da se zaključi da je najbitnija prevencija, dakle redovni pregledi, naročito ako u porodičnoj anamnezi već postoji istorija bubrežnih oboljenja. Najčešća oboljenja bubrega: Ciste – Postojanje cisti na bubregu ne mora da znači nikakve neprijatnosti. Neki ljudi nikada i ne saznaju da imaju ciste na svom bubregu jer im one ne izazivaju nikakve negativne simptome, bubrezi normalno fukcionišu i osoba proživi ceo život nesvesna postojanja cisti. Nekada ciste mogu izazvati bol i „