ponedjeljak, 28. listopada 2013.

Šta je opasno za vaše bubrege?

Čovjek uopšte ne zna koliko je sretan kada je zdrav. U radu sa pacijentima sa zatajenjem bubrega, kojima dijaliza održava život,  shvatila sam koliko su zapravo bubrezi važni i koliko malo se trudimo da im olakšamo njihov težak posao. Naprotiv, većina nas svakodnevno radi stvari koje narušavaju zdravlje naših dragih bubrega.



Bubrezi su parni organi koji imaju mnogobrojne funkcije u tijelu. Bubrezi filtriraju krv i odstranjuju štetne materije iz našeg tijela, održavaju ravnotežu vode i elektrolita, regulišu krvni pritisak, stvaraju materije koje održavaju normalan sastav krvi (eritropoetin).  Osnovna jedinica bubrega se naziva nefron. Nefroni bubrega svakih 45 minuta filtriraju cjelokupnu krv iz organizma i proizvode oko 2 litra mokraće za 24 sata.

Bubrezi, zajedno sa jetrom su najsnažniji prirodni mehanizam za detoksikaciju našeg tijela, a svaki dan narušavamo njihovo zdravlje. Svaka čast izuzecima!

U nastavku slijedi priča o materijama koje u većim količinama i svakodnevnim konzumiranjem nanose štetu našem tijelu.

1. Povećan unos soli
U umjerenim količinama so je neophodna  za naše tijelo, ali veće količine nam nanose štetu. Kada jedete slanu i preslanu hranu pravite veliko optrećenja za bubrege, osim toga povećavate krvni pritisak. Taj visok pritisak oštećuje sve organe i tijelu, u prvom redu bubrege, srce. mozak i oči. Jedna kašičica soli dnevno je savim dovoljna.  Osobe koje imaju dijagnozu neke bolesti bubrega i povišen krvni pritisak moraju redukovati so u ishrani. Smanjit eunos mesnih preeađevina (paštete, salame, šunke, kobasice, sudžuk, suho meso) i slanih sireva. Supe iz kesice su takođe nezdrave.

2. Tablete protiv bolova mogu biti opasne
Postoje određene grupe lijekova koje su izrazito nefroteoksične. neki od tih lijekova kao npr. aminoglikozidni antibiotici mogu naglo i u kratkom vremenu oštetiti vaše bubrege. Isto tako nesteroidni antireumatici koji se mnog koriste u svakodnevnom životu, protiv glavobolje, povišene tjelesne temperature, protiv bolova u kostima, za umirenje menstrualnih bolova takođe oštećuju bubrege. postoji bolest bubrega koja se zove analgetska nefropatija. Mislim da vam ovaj naziv dovoljno govori. Oštećenje bubrega mogu napraviti i neki lijekovi protiv visokog krvnog pritiska.

3. Šećer takođe nije bezazlen

Prevelik unos šećera može izazvati višestruke probleme kao što su gojaznost i šećerna bolest. ne zaboravite podatak da je najveći procenat pacijenata da hroničnoj hemodijalizi zbog šećerne bolesti.

4. Pušenje cigareta

Sastojci duhanskog dima osim oštećenja pluća i srca, oštećuju i krvne sudove bubrega. Bubrezi su najvećim dijelom građeni iz krvnih sudova, a pušenje povećava rizik upravo od tromboziranja krvnih sudova. Posebnu opasnost predstavlja pušenje cigareta kod osoba koje imaju šećernu bolest.

Pokušala sam u kratkim crtama da vam predočim koliko je važno svakodnevno misliti na zdravlje vaših bubrega. Bubrezi imaju veliku rezervnu sposobnost. Najveći problem s bolestima bubrega je što se otkriju u teško uznapredovalim fazama.
Jedan obični pregled urina može puno toga reći. Nikada nemojte neozbiljno shvatiti prisustvo bjelančevina (proteina) u mokraći. Ukoliko imate visok krvni pritisak, obavezno provjerite funkciju bubrega. Ukoliko imate anemiju u krvnoj slici obavezno provjerite funkciju bubrega!




srijeda, 2. listopada 2013.

Znate li koliko su opasne infekcije mokraćnih puteva?

Koliko vas ima smetnje s mokrenjem? Znate li koliko problema mogu napraviti učestale infekcije mokraćnih kanala, posebno kod žena? Dugotrajne, neliječene infekcije mokraćinog mjehura, mogu uzrokovati akutnu ili hroničnu upalu bubrega, odnosno pijelonefritis. Hronični pijelonefritis u konačnicu može dovesti do prestanka rada bubrega.



Upala bubrega

Pijelonefritis je najčešći naziv za upalu bubrega. Ovo je vrlo ozbiljna bolest bubrega, koja može biti akutna (nagla) i hronična.  Akutni pijelonefritis je vrlo česta bolest i najčešće je izazivaju bakterije. Vrlo često nastaje širenjem bakterijske flore iz debelog crijeva ili zbog infekcija ženskih polnih organa. Infekcija obično zahvata kanalni sistem bubrega, odnosno bubrežne čašice. Glomeruli su vrlo rijetko zahvaćeni.  Hronični pijelonefritis nastaje zbog hroničnih i ponavljanih urunarnih infekcija, dovodi do pojave fibroze (ožiljaka) na tkivu bubrega, zbog aktiviranja inflamatornog odgovora. Može ostaviti vrlo ozbiljne posljedice i dovesti do postepenog i trajnog propadanja tkiva bubrega i njihove funkcije. Često pogađa osobe koje imaju predispozicije za ponovljene infekcije mokraćnog mjehura zbog anatomskih malformacija mokraćnog sistema i kod osoba sa smanjenim imunitetom. Poseban problem predstavlja nepravilan mehanizam mokrenja, kao što je vezikouretralni refluks.


Uzroci upale bubrega

Najveći broj pijelonefritisa je izazvan bakterijama koje dolaze iz uretre i mokraćne bešike. Ova pojava se naziva ascedentna (uzlazna ili rastuća) infekcija bubrega. Vrlo je česta pojava kod žena koje imaju kraću mokraćnu cijev, zbog čega se bakterije lakše i brže šire prema bubregu. Žene u prosjeku imaju 4 puta češće urinarne infekcije.
Vraćanje mokraće u suprotnom pravcu, tj. unazad, se zove refluks i može biti uzrokovan anatomskim anomalijama ili opstrukcijama. U prvom slučaju, umjesto čvrstog poklopca koji razdvaja bešiku i ureter, postoji široki otvor. Za vrijeme mokrenja dolazi do kontrakcija bešike, pa mokraća umjesto naprijed teče u oba pravca. Vezikoureteralni refluks se otkriva posebnim tehnikama pregleda i vrlo teško je tretirati ovaj poremećaj.

Opstrukcije koje uzrokuje refluks kod žena, su obično u formi suženja mokraćne cijevi zbog čestih upala.
Kod mlađih ljudi ovakva suženja se javljaju rijeđe i najčešće su posljedica polno prenosivih infekcija, posebno hlamidijskog uretritisa. Kod starijih ljudi, probleme uglavnom stvara povećanje prostate. Refluks može biti izazvan stavljanjem katetera ili instrumenata, posebno pri izvođenju cistoskopije.


Poseban preblem sa urinarnim infekcijama imaju osobe sa oštećenim aktom mokrenja (paraplegija) i hronični bolesnici sa trajno plasiranim katetetrom. Upala bubrega i urinarne infekcije su takođe češta pojava kod trudnica, što zbog pritiska materice, što zbog izmjene motiliteta uretera zbog djelovanja hormona u trudnoći (progesteron).

Simptomi upale bubrega

Simptomi pijelonefritisa su obično nagli u vidu pečenja pri mokrenju, otežanog, bolnog, učestalog mokrenja, sa pojavom temperature, tresavice i bolova u predjelu krsta (lumbalna regija). Takođe se javljaju opšta slabost, bolovi u mišićima, bolovi u zglobovima i ponekad povraćanje. Ponekad simptomi nisu klasični i nema smetnji s mokrenjem, te se ponekad posumnja na oboljenje u trbuhu u vidu upale slijepog crijeva i sl.

Kod djece bolest može imati netipičnu kliničku sliku , gdje se zbog visoke temperature javlja promijenjen mentalni status, poremećaji svijesti, uključujući febrilne konvulzije. Kod akutnih infekcija, simptomi se razvijaju brzo, prvo se primjećuje visoka temperatura, poslije koje obično uslijedi promjena boje mokraće, a zatim i bol u krtima. Kako upala napreduje, javljaju se i simptomi opšte intoksikacije,  gubitak apetita, glavobolja i svi standardni znaci opšte intoksikacije organizma. Ponekad se urinarna infekcija može pretvoriti u tešku sepso, koja se naziva urosepsa.

Pacijenti sa hroničnim pijelonefritisom mogu imati akutno pogoršanje, pri čemu ponekad nema simptoma, ili simptomi mogu biti izrazito blagi i prolaze neprimjećeni.  Ovo naizgled bezazleno stanje može biti vrlo opasno, jer upala prolazi neprimjećeno i trajno oštećuje funkciju bubrega. Prvi indikatori propadanja funkcije bubrega mogu da budu anemija i visok krvni pritisak.

Dijagnoza upale bubrega
Dijagnoza pijelonefritisa se postavlja na osnovu simptoma, kliničkog pregleda, laboratorijskih pretraga krvi i urina, urinokultura, ultrazvučnog pregleda bubrega i ukoliko postoji sumnja na refluks onda se rade i dodatna radiološka snimanja.

Liječenje upale bubrega

Kada se izoluje uzročnik onda se indicira terapija antibioticima. Kada nije identifikovan uzročnik koriste se antibiotici širokog spektra. Urin obično postaje sterilan u roku od 48-72 sata od početka terapije, liječenje treba sprovesti do kraja. Obično se koristi produžena antibiotska terapija (21 dan), te se ponovno ponavljaju urinokulture.

Kod teških formi pijelonefritisa, koje su praćene akutnim pogoršanjem funkcije bubrega i septičnim stanjem potreban je hospitalni tretman.  Pacijentima sa refluksom je najčešće indiciran hirurški tretman.

Pacijenti koji su u visokom riziku od ponavljanja infekcije urinarnog trakta i bubrega, kao što su oni koji duže koriste Folijev kateter, zahtevaju dugoročnu terapiju.

Šta treba d pitate doktora u vezi upale bubrega?

Šta je uzrok infekcije i upale?
Da li postoji  anatomski defekt, opstrukcija ili prepreka?
Može li taj defekt biti korigovan?
Da li je potrebna upotreba antibiotika?
Šta može biti urađeno da se smanji  napredovanje infekcije?
Da li je hirurška operacija jedna od mogućnosti liječenja?
Da li postoji rizik od eventualnog zatajenja bubrega?

Ne zaboravite da je prevencija najbolji lijek.
U najvećem broju slučajeva, upala bubrega može biti spriječena pravovremenim prepoznavanjem i ispravnim dugotrajnim liječenjem manjih urinarnih infekcija.
Infekcije mokraćnih kanala, posebno ponavljane, nisu bezazleno stanje i nose veliki rizik od oštećenja bubrega.
Nikada nemojte zaboraviti da uprkos izuzetno efikasnim antibioticima koje posjeduje današnja medicina, uvin čaj čini najviše dobra vašim mokraćnim putevima.

Izvor: Health Central