subota, 3. ožujka 2012.

Infarkt bubrega

Infarkt bubrega je odumiranje jednog dijela bubrežnog tkiva uzrokovano začepljenjem bubrežne arterije, glavne arterije koja dovodi krv u bubreg.

Začepljenje bubrežne arterije je rijetko, a najčešće nastaje kada se komadić koji je nošen krvlju (embolus) zaglavi u arteriji. Embolus može poticati od krvnog ugruška (tromba) iz srca ili od pucanja nakupine holesterola (ateroma) u aorti. S druge strane, infarkt može nastati i zbog stvaranja krvnog ugruška (akutna tromboza) i u samoj bubrežnoj arteriji, zbog njezinog oštećenja. Oštećenje može biti izazvano hirurškim zahvatom, angiografijom ili angioplastikom.

Ugrušak može nastati i zbog jake ateroskleroze, arteritisa (upale arterije), anemije srpastih stanica ili pucanja aneurizme, ograničenog proširenja krvne žile (bubrežne arterije) praćene stanjenjem njezinog zida. Razdor unutarnje površine (akutna disekcija) bubrežne arterije uzrokuje prestanak krvnog protoka ili pucanje arterije. Uzroci infarkta bubrega uključuju arteriosklerozu i fibrodisplaziju (abnormalni razvoj vezivnog tkiva u zidu arterije).

Infarkt bubrega ponekad se provocira namjerno (terapijska infarkcija) zbog liječenja tumora bubrega, masivnog gubitka bjelančevina urinom (proteinurije) ili teškog krvarenja iz bubrega koje je nemoguće kontrolirati. Krvni dotok u bubreg sprječava se uvođenjem katetera u arteriju koja opskrbljuje bubreg.

Simptomi i dijagnoza
Mala začepljenja bubrežne arterije obično ne uzrokuju nikakvih simptoma. Međutim, mogu uzrokovati upornu (stalnu) tupu bol u području krstiju (slabina) na zahvaćenoj strani. Mogu se razviti groznica, mučnina i povraćanje. Djelomično začepljenje arterije može izazvati povišenje krvnog pritisaka.
Potpuno začepljenje obje bubrežnih arterija, ili samo jedne, kod ljudi koji imaju samo jedan bubreg, u potpunosti prekida stvaranje urina i "zatvara" bubreg (akutno zatajenje bubrega).
Krvne pretrage obično pokazuju abnormalno velik broj bijelih krvnih stanica. U mokraći se nalaze bjelančevine i mikroskopske količine krvi. Rijetko je nalaz krvi toliki da bi bio vidljiv golim okom.
Prikaz bubrega neophodan je za postavljanje dijagnoze jer niti jedan od simptoma ni laboratorijskih pretraga ne može sa specifičnošću utvrditi infarkt bubrega. Tokom prve 2 sedmice nakon velikog infarkta, rad zahvaćenog bubrega je slab. IVU (intravenska urografija) ili prikaz pomoću radionukleotida mogu pokazati loš rad bubrega, jer bubreg ne može izlučivati normalne količine kontrasta (koji se vidi na Rtg slikama) ili radioaktivnih tvari koje se pri ovim pretragama koriste.
Budući da loš rad bubrega može također biti posljedica stanja koja nisu infarkt, UZ pregled ili retrogradna urografija mogu biti potrebni za razlikovanje mogućih uzroka. Najbolji način za potvrđivanje dijagnoze i razjašnjenje problema je arteriografija bubrega, prilikom koje se kontrastno sredstvo, kasnije vidljivo na Rtg snimkama, ubrizga u bubrežnu arteriju. Međutim, arteriografija se izvodi samo ako doktor razmišlja o otklanjanju začepljenja. U kolikoj se mjeri bubrežna funkcija oporavlja, može se procjenjivati ponavljanjem IVU ili scintigrafije bubrega u vremenskim razmacima od mjesec dana.

Liječenje
Uobičajeno je liječenje antikoagulansima, koji se daju kako bi se spriječilo dodatno stvaranje ugrušaka iz onog koji je već u bubrežnoj arteriji. Lijekovi kojima se ugrušci otapaju (trombolitici) su noviji i mogu biti djelotvorniji od drugih oblika liječenja. Lijekovi poboljšaju rad bubrega samo kada arterija nije u potpunosti začepljena ili kada se ugrušci mogu otopiti unutar 1,5-3 sata (to je vremensko razdoblje u kojem bubrežno tkivo može izdržati gubitak krvne opskrbe).
Za otklanjanje začepljenja, doktor može uvesti kateter sa balončićem iz femoralne arterije u preponi do bubrežne arterije. Tamo se balončić napuše kako bi silom otvorilo začepljeno područje. Ovaj postupak se naziva perkutana transluminalna angioplastika.
Nije sigurno koji je način liječenja najbolji kod infarkta bubrega, prednost se daje lijekovima. Premda hirurški postupak može otvoriti začepljenu krvnu žilu, opasnost od komplikacija i smrti je veća, a rad se bubrega ne poboljšava ništa bolje nego uz samo antikoagulanse ili trombolitičke lijekove. Hirurško liječenje je liječenje izbora samo u jednom slučaju: kada se napravi rano (unutar 2-3 sata) kako bi se iz bubrežne arterije izvadio ugrušak koji se tamo stvorio kao posljedica povrede (traumatske tromboze bubrežne arterije).
Premda se liječenjem rad bubrega može poboljšati, obično ne dolazi do potpunog oporavka.

Nema komentara:

Objavi komentar

Napomena: komentar može objaviti samo član ovog bloga.